வெள்ளி, 21 பிப்ரவரி, 2025

கே.பி.எஸ்.மணி என்கிற பூர்வகுடி ஆளுமை.




ஸ்டாலின் தி 

சேரி மக்களால், மாவீரர் K.B.S. மணி என்று அழைக்கப்பட்டவர், தலைவர் கதிர்வேல் பால சுப்பிரமணி அவர்கள் ஆவார். முன்னாள் ராணுவ வீரரான அவர், சமூகக் கொடுமைகளை எதிர்த்து சமர் செய்தவர். இவரது மிடுக்கானத் தோற்றமும், தீரமான சமூகப் பணியும் அவரை மக்களிடத்தில் மாவீரராக ஆக்கியன . சேரி மக்களோடு மட்டுமின்றி, சமூகத்தில் மிகவும் பின்தங்கியிருந்த, நரிக்குறவர் மக்களோடும் நெருக்கமாக இருந்தார். அவர்களின் மூத்தோர்களிடமிருந்தே, சிவப்பு நிற முண்டாசுக் கட்டும் பழக்கம் அவருக்கு வந்தது. 

அண்ணலுக்குப் பிறகு எழுந்த, இந்தியக் குடியரசுக் கட்சியின் முன்னோடித் தலைவராக கடமையாற்றிவர். தொடர்ந்து மக்களுக்காக, களத்தில் நின்ற அவர், தேர்தல் களத்தில் 1957 ஆம் ஆண்டு தேர்தலில் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் வேட்பாளராகவும், 1967 தேர்தலில் சுயேட்சை வேட்பாளராகவும் சீர்காழி தொகுதியில் நின்று, சட்டமன்ற உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவர் 1957 தேர்தலில் இரண்டு சட்டமன்றத் தொகுதிகளில் நின்று, இரண்டிலும் வெற்றி பெற்றார். 

ஊராட்சி மன்றத்தலைவர், உள்ளாட்சி ஒன்றிய தலைவர், சட்டமன்ற உறுப்பினர் பதவி வகித்த வீரர் கே.பி.எஸ்.மணி அவர்கள் 1980 இல் பெரம்பலூர் தொகுதியில் காங்கிரஸ் வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு, பாராளுமன்ற உறுப்பினராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

கீழ்வெண்மணி படுகொலையின் போது, சட்டமன்றத்தில் உரக்கக் குரல்கொடுத்தவர் அவர். அவருடைய சட்டமன்ற உரைகள் வீரமிக்கதாக இன்றும் புகழப்படுகின்றன. 

(ஐயா கே.பி.எஸ்.மணி அவர்களின் பிறந்த நாள் -பிப்ரவரி 22)


புதன், 19 பிப்ரவரி, 2025

உ.வே.சாமிநாதரின் அக்கிரகாரக் கதை.





ஸ்டாலின் தி 

உ.வே.சாமிநாதர் ஐயர் என்பதில் உ என்னும் எழுத்து அவருடைய ஊரான உத்தமதானபுரத்தைக் குறிக்கிறது. தற்போது திருவாரூர் மாவட்டத்தில் உள்ள சிற்றூர் இது. இந்த ஊர்க்கதையை தம்முடைய தன்வரலாற்று நூலான 'என் சரித்திரம்' நூலின் முதல் அத்தியாயமான 'எங்கள் ஊர்' என்னும் தலைப்பில் அவர் எழுதியிருக்கிறார் உ.வே.சா. அதாவது, சற்றேரக்குறைய இருநூறாண்டுகளுக்கும் முன்பாக தஞ்சையை ஆண்டுவந்த அரசர் ஒருவர் தம்முடைய படைபரிவாரங்களோடு நாட்டை சுற்றிப்பார்க்க பயணப்பட்டார். இயற்கை காட்சிகளையும் கோயில் குளங்களையும் கண்டுகளித்த அரசர் தஞ்சைக்கு கிழக்குப்பகுதியில் உள்ள பாபநாசம் அருகில் ஓரிடத்தில் ஓய்வு எடுத்த போது, உணவை உண்டுகளித்து தாம்பூலம் (வெற்றிலைப்பாக்கு) போட்டு குதப்பிய போதுதான் அன்றைய நாள் ஏகாதசி நாள் என்று தெரிந்து கொண்டாராம். ஏகாதசி அன்றைக்கு விரதம் இருக்க வேண்டிய தாம் இப்படி விருந்துணவில் களித்ததோடு தாம்பூலத்தையும் போட்டுவிட்டோமே என விசனப்பட்ட அரசர், அருகில் அரண்மனை புரோகிதர்களும் இல்லாததால் 'வேறு சில பெரியவர்களை' அழைத்து பரிகார ஆலோசனையைக் கேட்டுள்ளார். அந்த கெட்டிக்காரப் பெரியவர்கள், 'ஓர் அக்கிரகார பிரதிஷ்டை செய்து, வீடுகள் கட்டி, வேதவித்துகளான அந்தணர்களுக்கு(பார்ப்பனர்களுக்கு) வீடுகளோடு நிலத்தையும் தானமாக அளித்தால் இந்த தோஷம் நீங்கும் ' என்று பரிகாரம் கூறியுள்ளனர். 'இதென்ன பிரமாதம்.இதோ செய்கிறேன்' என்று துள்ளிக்குதித்த அரசர் அதே இடத்தில் உடனடியாக 48 வீடுகளையும் இரண்டு வீடுகளுக்கு ஒரு கிணறு என்கிற விகிதத்தில் 24 கிணறுகளையும் அமைத்துக் கொடுத்து நாற்பத்தியெட்டு புரோகித பார்ப்பனர்களின் குடும்பங்களை குடியேற்றி தலா ஒரு குடும்பத்திற்கு நான்கு ஏக்கர் (12 மா) நன்செய் நிலத்தையும் அதற்கான புன்செய் நிலத்தையும் பங்கிட்டு கொடுத்தார். இப்படி உருவாக்கப்பட்ட அக்கிரகாரமே 'உத்தம தானபுரம்' என்று அழைக்கப்படும் சிற்றூராக ஆனது என்று கூறுகிறார் உ.வே.சா. 

அவருடைய ஊர்க்கதை என்பது அந்த ஊரின் வரலாற்றை மட்டுமல்ல, வரலாற்றில் பார்ப்பனர்கள் எப்படியெல்லாம் மலிவான வழிகளில் கூட நிலத்திலும் நிலத்தின் மீதான அதிகாரத்தில் வேரூன்றினார்கள் என்பதையும், பார்ப்பனர்களின் வழிகாட்டுதலில் எவ்வளவு மூடத்தனமாக தமிழ்நாட்டின் மன்னர்கள் ஆட்சி செய்திருக்கிறார்கள் என்பதையும் எடுத்துக் காட்டுகிறது. 

(பிப்ரவரி 19: உ.வே.சா.பிறந்த நாள்)

சனி, 15 பிப்ரவரி, 2025

கோட்டையை பாதுகாத்த பறையர்கள்.




ஸ்டாலின் தி 

இந்தியாவை பங்கிட்டுக் கொள்வதற்கான போட்டியில் இங்கிலாந்தும், பிரான்ஸும் மோதிக்கொண்ட காலம் 18 ஆம் நூற்றாண்டுகாலம். அத்தகைய மோதலின் தொடர்ச்சியாக, 
கோரேகான் யுத்தத்திற்கு முன்பாக அறுபதாண்டுகளுக்கும் முன்பாகவே, அதாவது 1758 ஆம் ஆண்டு, சென்னை ஜார்ஜ் கோட்டையை பிரெஞ்சு படை முற்றுகையிட்டது. பிரெஞ்சுப் படையின் தாக்குதலை எதிர்கொள்ள முடியாத பிரிட்டன் படை, சென்னையின் பறையர் சமூகத் தலைவர்களை சந்தித்து துணைக் கோரியுள்ளது.  போரில் ஈடுபட்டு உயிர் சேதமடைந்தால், நிலமும் உதவித் தொகையும் அளிப்பதாகவும் அறிவிக்கப்பட்டது.

சேரி மக்கள் சென்னை கோட்டை மீதான தாக்குதலை தங்களின் மீதான தாக்குதலாகவே நினைத்து திரண்டனர். அதற்கு காரணம் அவர்கள் சென்னையின் பூர்வகுடிகள் என்பதே ஆகும். ஆங்கிலேயர்கள் கூட 1911வரையிலும்,  சென்னையை பறையர் நகரம், கறுப்பர் நகரம் என்றே  அழைத்து வந்தனர். அன்றைக்கு சுமார் 1400 சேரிகள் ஜார்ஜ் கோட்டையைச் சுற்றிலும் இருந்ததாக கூறப்படுகிறது. எனவே, கோட்டையைக் காப்பதே சேரிகளையும் காப்பதற்காக வழியாகும் என்பதால் பிரிட்டன் படைக்கு ஆதரவாக போரில் ஈடுபட்டனர்.இவ்வாறு, பறையர்கள் திரட்சியாகத் திரண்டு, பிரிட்டன் படைக்கு துணை நின்றார்கள். பீரங்கிகள் உள்ளிட்ட  ஆயுத பலமிக்க பிரெஞ்சுப் படையோடு தீரமாக மோதினார்கள் சேரி வீரர்கள். போரில் பல நூறு சேரி வீரர்கள் வீரமரணம் அடைந்தார்கள். ஆனாலும், யுத்தத்தில் வென்று, பிரெஞ்சுப்படையை சென்னையை விட்டே விரட்டியடித்து, கோட்டையையும் சென்னையையும் மீட்டார்கள்.  இந்திய மண்ணில் பிரிட்டிஷ் வலுவாக காலூன்ற வகைச் செய்துகொடுத்தவர்கள் அந்த பறை வீரர்கள்தான். பறையர்களின் வீரம் கொண்டு கோட்டையில் அமர்ந்த பிரிட்டிஷ் அரசு, வாக்குறுதிகளையும் நிறைவேற்றவில்லை, வீரத்தைப் பறைசாற்றவுமில்லை. 

இந்த வீரம் செறிந்த நாள் பிப்ரவரி 16 ஆம் தேதியாகும்.

குடைசாய்ந்த வண்டிக் கதை.



ஸ்டாலின் தி


மு.கருணாநிதியின் கதை, திரைக்கதை, வசனத்தில் மு.க.ஸ்டாலின் நடித்து 1987 இல் வெளிவந்த திரைப்படம் 'ஒரே ரத்தம்.' ஸ்டாலின் இதில் தலித் சமூகத்து இளைஞராக நடித்திருப்பார். அவருடைய அறிமுக காட்சியில், கல்வி கற்றறிந்த அவர் தமது கிராமத்திற்கு வருவார். அப்போது அவரின் நடை, உடைய, மொழியை வைத்து அவரை உயர் சாதிக்காரராக கருதி மாட்டு வண்டியில் ஏற்றிக்கொள்வார் சூத்திர சாதியைச் சார்ந்த பாத்திரத்தில் நடிக்கும் ராதாரவி. பேச்சுவாக்கில் ஸ்டாலின் தானொரு 'தாழ்த்தப்பட்டவர்' என்று கூறுவதைத் தொடர்ந்து அவரை கீழே இறங்கச் சொல்லுவார் ராதாரவி. ஸ்டாலின் மறுப்பார். சாதிவெறி முற்றிப்போய் வண்டியை குடைசாய்த்து ஸ்டாலினை விழச்செய்வார் ராதாரவி; கீழே வீழ்ந்து காயப்படுவார் ஸ்டாலின். 

இத்தகையக் காட்சி இந்திய சாதியக் கிராமத்தில் எங்கும் காணக்கிடைப்பதுதான். ஆனால், இத்திரைப்படத்தில் வந்த இந்தக் காட்சி அண்ணல் அம்பேத்கரின் வாழ்க்கைக் கதையாடலில் இருந்தே உருவாக்கப்பட்டிருப்பதை எளிதாக யூகித்துவிட முடியும். நாம் இதை முன்வைத்து சுட்டிக்காட்ட வந்தது வேறு. அதாவது, அண்ணலின் வாழ்க்கையில இந்த வண்டி குடை சாய்த்த கொடுமை நடந்ததா? அவர் அதனால் படுகாயம்பட்டாரா? 

அண்ணலின் வாழ்வில் நிகழ்ந்த இரண்டு நிகழ்வுகளை கலந்து உருவாக்கப்பட்டதுதான் இந்த வண்டி குடைசாய்க்கப்பட்டக் கதை என்பதே உண்மை. அந்த இரண்டு நிகழ்வுகளை அண்ணல் தமது 'ஒரு விசாவுக்கு காத்திருத்தல்' குறிப்புகளில் குறிப்பிட்டுமிருக்கிறார். 

நிகழ்வு 1:
   
அண்ணல் அம்பேத்கர் பள்ளி சிறுவனாக இருந்த போது இது நடந்தது. கோரேகானில் பணியாற்றி வந்தார் அண்ணலின் தந்தை ராம்ஜி சக்பால் அம்பேத்கர். அவரைக் காணுவதற்காக தம்முடைய அண்ணன் மற்றும் அத்தை மகன்கள்(எல்லோருமே சிறுவர்கள்தான்.) பயணப்படுகிறார்கள். அப்போது ரயில் நிலையத்தில் வந்திறங்கிய இச்சிறுவர்களை அழைத்துவர தந்தையும் வரவில்லை அவர் அனுப்பி வைப்பதாக கடிதத்தில் கூறியிருந்த பணியாளரும் வரவில்லை. ரயில் நிலைய வளாகத்தில் இருந்த மாட்டுவண்டியில் போகாலாம் என்றால் சிறுவர்கள் மகர்கள் என்பது தெரிந்து வண்டியோட்டிகள் வர மறுத்துவிட்டார்கள். சிறுவர்கள் படும் அவதியை பார்த்து மனம் இளகிய ரயில் நிலைய அதிகாரி மாட்டுவண்டிக்காரர்களோடு பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார். இறுதியாக, இருமடங்கு கட்டணம் தரவேண்டும் என்றும், வண்டியை சிறுவர்களே ஓட்டவேண்டும், வண்டிக்காரர் நடந்தே வருவார் என்றும் தீர்மானிக்கப்பட்டது. அவ்வாறே பயணம் புறப்பட்டது. ஆனால், பல மைல் தூரத்திற்கு பிறகு(தாங்கமுடியாத கால்வலி வந்திருக்கலாம்!), வண்டிக்காரன் வண்டியில் ஏறிக்கொண்டு வண்டியோட்டினான். பல சிரமங்களைக் கடந்து, மறுநாள் காலை பதினோரு மணியளவில் ராம்ஜி சக்பால் அம்பேத்கரை அடைந்தனர். அந்த இரவின் துயரத்தையும் சாதியின் வன்மத்தையும் இந்த நிகழ்வில் அண்ணல் விவரித்திருப்பார். இந்த நிகழ்வில் அண்ணலை வண்டிக்காரன் குடைசாய்த்து தள்ளவில்லை என்பது தெரிகிறது.

நிகழ்வு 2: 

1929 ஆம் ஆண்டு பம்பாய் அரசு தலித்துகளின் மீதான வன்கொடுமைகள், புறக்கணிப்புகள் போன்றவற்றை ஆய்வு செய்ய ஓர் குழுவை அமைத்தது. அணணல் அம்பேத்கர் அக்குழுவின் உறுப்பினர்களில் ஒருவராக நியமிக்கப்பட்டார். அதைத் தொடர்ந்து அவருக்கு பிரித்தளிக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கு அவர் விசாரணைகளை நடத்தச் சென்றார். அப்படி போகும் நாளொன்றில், வழியே ஓரிடத்தில் அவரை தங்களுடைய சேரியில் ஓர் நாள் தங்க வேண்டுமென்று மக்கள் அண்ணலிடம் கோரிக்கை வைத்தனர். முதலில் பயணத்தில் இடையில் தங்கும் திட்டம் அவருக்கு இல்லை என்றாலும், மக்களின் அன்பை மதித்து தங்குவதாக கூறிவிட்டு தான் விசாரிக்க வந்த கிராமத்திற்கு சென்றார். விசாரணையை முடித்துவிட்டு மீண்டும் தான் தங்கவிருந்த சாலிஸ்காவோன் மகார்வாடா சேரிக்கு செல்லுவதற்காக சாலிஸ்காவோன் ரயில் நிலையத்தில் வந்திறங்கினார் அண்ணல். அருகேயிருந்த மகார் வாடாவுக்கு அவரை அழைத்துச் செல்ல ஒரு ஒற்றைக் குதிரைவண்டி வந்தது. அண்ணல் அதில் ஏறிக்கொள்ள திரளாக வந்திருந்த மற்றவர்கள் குறுக்கே வயல் வழியாக புறப்பட்டனர். அண்ணலோடு புறப்பட்ட குதிரை வண்டி கொஞ்ச தூரத்திலேயே ஒரு மோட்டார் வாகனத்தில் மோதும் நிலை ஏற்பட்டது. ஆனாலும் நூலிழையில் விபத்து தவிர்க்கப்பட்டு அண்ணல் பெருமூச்சுவிட்டார். வண்டியோட்டியின் மீதும் கோவம்கொண்டார். ஆனால் ஏதும் பேசிக்கொள்ளவில்லை. அடுத்ததாக குறுக்கே ஒரு வாய்க்கால் பாலம் வந்தது. அதில் தடுப்புச் சுவரில்லை, இடையிடையே குத்துக் கற்கள் மட்டுமே இருந்தன. பாலத்திலிருந்து திரும்பும் நிலையில் வண்டியின் சக்கரம் குத்துக்கல்லொன்றில் மோதவும் வண்டி குடை சாய்ந்து, அண்ணல் தூக்கியெறிப்பட்டார்; அண்ணலின் காலெலும்பும் முறிந்தது. 

விபத்துக்கு காரணம் பிறகுதான் அண்ணலுக்கு தெரியவந்தது. அதாவது அந்த வண்டியை ஓட்டிவந்தவர் மகார்வாடாவைச் சார்ந்த ஓர் தலித். வண்டியோ ஜாதி இந்துவுடையது. ரயில் நிலைய வளாகத்தில் இருந்த வண்டிக்காரர்கள் "மகாரான அம்பேத்கருக்கு நாங்கள் வண்டி ஓட்ட மாட்டோம். வாடகைக்கு வண்டி மட்டும் தருகிறோம், நீங்களே ஓட்டிக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறியதால், முன் அனுபவமற்ற தலித் ஒருவரே வண்டியோட்டும் நிலை வந்தது. அதுவே விபத்திற்கு காரணம். சிறுவனாக இருந்த போதும் சரி, ஒரு மாநில அரசின் பிரதிநிதியாக இருந்தபோதும் சரி அண்ணலுக்கு நேர்ந்த இரண்டு நிகழ்வுகளுமே ஒரேத் தன்மையுடைய, ஒரேக் காரணமுடையவைதான். காலங்கள் மாறினாலும் அவலங்கள் மாறவில்லை என்பதைக் கூறும் நிகழ்வுகள் அவை. அவைதான் அண்ணலின் வாழ்வில் நடந்ததாக அவரால் கூறப்படும் முக்கியத்துவமான வண்டிப்பயண நிகழ்வுகளாகும். அவற்றில், அவரை எங்கும் வண்டியிலிருந்து யாரும் கீழேத் தள்ளவில்லை.  

அண்மையகாலத்தில் வாழ்ந்த ஓர் அதிமுக்கிய தலைவரின் வாழ்க்கையிலும் கூட இப்படி புனைவுகளை நிகழ்த்திவிட முடியும் என்பதற்கு அண்ணலை குடைசாய்த்த கதையின் மூலம் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. அந்த புனைவு ஓர் நல்ல நோக்கத்திற்கானது என்றும் கூட யாரேனும் வாதாடலாம். அதாவது, வண்டியிலிருந்து அண்ணல் தள்ளப்பட்டார் என்கிற புனைவு சாதியின் கோரத்தை காட்ட உதவும்தானே என்று கேட்கலாம். ஆனால், அந்த புனைவைவிட உண்மையான நிகழ்வில்தான் அதிகம் நாம் பேசமுடியும். புனைவில் வண்டியோட்டியை ஓர் அறியாமையான ஆளாகவும் காட்ட முடியும். ஆனால், அண்ணலின் பதிவில் உள்ள அசல் வடிவமோ, அந்த வண்டியோட்டிகள் விவரமுள்ள சாதியவாதிகளாக உள்ளதைக் காட்டுகின்றன. ஆம். அந்த இரண்டு வண்டிக்காரரகளும் அப்பாவிகள் அல்லர். சாதியை காரணமாக வைத்து இருமடங்கு கட்டணத்தை பெற்றுக்கொள்கிறான் ஒருவன்; கட்டணத்தை பெற்றுக்கொண்டு வண்டியை மட்டும் அனுப்பி பிழைக்கிறான் இன்னொருவன். முதல் நிகழ்வில் வரும் வண்டியோட்டி தன் உடல் நோகும் போது நேக்காக தமது வாக்குறுதியை மீறி வண்டியில் ஏறிக்கொள்கிறான். அந்தளவுக்கு அவர்கள் விவரமானவர்கள், சுரண்டல்வாதிகள் என்பதைத்தான் உண்மையான நிகழ்களின் விவரிப்புகள் கூறுகின்றன. புனைவைவிட அதுவே வலிமையானது என்பதைக் கூறவே இதுக்குறித்து இங்கே பேசுகிறோம்.


(16/2/2022- முகநூலில் எழுதியது?

வெள்ளி, 24 ஜனவரி, 2025

புதுப்பிக்கப்படும் பழைய பொய்.

ஸ்டாலின் தி.

புதுப்பிக்கப்பட்ட 'தாளமுத்து-நடராசன் நினைவிடம்' இன்று (25/1/2025) தமிழ்நாடு முதல்வர் ஸ்டாலின் அவர்களால் திறந்துவைக்கப்படுகிறது. மொழிப்போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு சிறை தண்டனைப் பெற்ற போராளி நடராசன் அவர்கள் 1939 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 15 இல் உயிரிழந்தார்‌‌. அதே மொழிப்போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு சிறை தண்டனையில் இருந்த மற்றொரு போராளி தாளமுத்து அவர்கள் 1939 மார்ச் 11 இல் உயிரிழந்தார். அதாவது, நடராசன் உயிரிழந்த பிறகு, சுமார் 50 நாள்களுக்கும் பின்னரே தாளமுத்து அவர்கள் உயிரிழந்திருக்கிறார். ஆனால், இவர்களைப் பற்றிய அரசு அறிவுப்புகளிலும் , பெயர் சூட்டல்களிலும் எப்போதும் உயிர்நீத்த முதல் போராளி நடராசன் பெயர் இரண்டாம் இடத்திலேயே வைக்கப்படுகிறது. நடராசன் பட்டியல் சமூகத்தைச் சார்ந்தவர்; தாளமுத்து சாதி இந்து சமூகத்தில் பிறந்தவர் என்பதுதான் இங்கே குறிப்பிடத் தக்கது. 

தாளமுத்துவின் தியாகத்தை நாம் மறுக்கவில்லை. ஆனால், மொழிப்போராட்டத்தில் முதல் களப்பலி ஆன பட்டியல் சமூகத்தைச் சார்ந்த நடராசனின் பெயர் இரண்டாம் நிலைக்கு தள்ளப்படுவதில் உள்ள 'சாதிய சூத்திர'த்தையே மீண்டும் மீண்டும் சுட்டிக்காட்டுகிறோம்‌. 

குறிப்பாக திமுக இந்த பெயர் வரிசையில் அறத்தைக் கடைப்பிடிக்க விரும்புவதாக தெரியவில்லை. முன்னாள் திமுக தலைவர் கருணாநிதி காலத்திலிருந்தே இந்த பிடிவாதம் அவர்களிடம் தொடர்கிறது.1989 இல் வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படம் 'நியாயத்தராசு.' இந்த படத்தில் நாயக கதாபாத்திரத்தின் பெயர் தாளமுத்து. தம்முடைய பெயரை நாயகியிடம் அறிமுகம் செய்யும் போது, 'மொழிப்போராட்டத்தில் முதல் முதலாக செத்துப்போன தியாகிப் பெயரை எனக்கு வைத்திருக்கிறார்கள் ' என்பார் நாயகன். இதன் மூலம், முதல் களப்பலியாளர் நடராசன் பெயர் வெகுமக்களுக்கு அறிமுகம் ஆகாமல் ஆக்கப்பட்டது. இப்படத்திற்கு திரைக்கதை- வசனம் எழுதியவர் மு.கருணாநிதி அவர்கள். படத்தின் துவக்கத்தில் தோன்றி பேசும் அவர், 'எனக்கு மனநிறைவை தந்த படம் இது' என்று குறிப்பிடுவார். அவர் மனம் நிறைந்து எழுதிய திரைப்படம், ஒரு வரலாற்று பிழையை அங்கீகரிக்கும் காட்சியை மட்டும் அல்லாமல், தலித் தியாகத்தை மறுக்கும், மறைக்கும் தன்மையையும் கொண்டிருந்தது. அதன் தொடர்ச்சிதான் இன்றளவும் தொடர்கிறது. 

எனவே, இதெல்லாம் எதோ கவனக்குறைவாக நடைபெறவில்லை. கவனமாகவே நடத்தப்படும் பாரபட்சம் இது. இந்த பாரபட்சம் ஒருவகையான தீண்டாமை என்பதுதான் உண்மையான சமூக நீதி பார்வையாக இருக்க முடியும். இதை ஏற்காமல், எத்தனை முறை நினைவு கட்டடங்களை புதுப்பித்தாலும், அது புதுப்பிக்கப்பட்ட பழைய பொய்யின் சாட்சியாகவே இருக்கும்.

செவ்வாய், 24 டிசம்பர், 2024

கீழ் வெண்மணி படுகொலையும் சமூகக் காரணிகளும்.


ஸ்டாலின் தி 

கீழ்வெண்மணி கிராமத்தில் 1968, டிசம்பர் 25 ஆம் தேதி குடிசைக்குள் வைத்து 44 தலித் விவசாயக்கூலித்தொழிலாளிகள் பண்ணையார்களால் உயிருடன் எரிக்கப்பட்டனர். அவர்களில் 19 பேர் குழந்தைகள், 22 பேர் பெண்கள். இப்படுகொலை 'இந்தியாவின் அவமானம்' என்றன பத்திரிக்கைகள். இந்தியாவில் மட்டுமல்ல உலகின் நல்லமனம் கொண்டவர்கள் அனைவரையும் உலுக்கிய படுகொலை இது. வெண்மணியில் நடந்தது என்ன? அதன் காரணம் என்ன? வர்க்கமா? சாதியா? நிறைய பேசப்பட்டவைதான். இன்றைய நினைவு நாளிலும் பேசலாம்தான். 

தஞ்சை பகுதி நெற்களஞ்சியமாக விளங்கும் பகுதி. இந்திய அளவில் நெல் உற்பத்தியில் தஞ்சை பிரதானமான நிலம். அவ்வுற்பத்தி வெறும் தண்ணீராலும் வண்டல் மண்ணாலும் மட்டும் சாத்தியமாக்கப்படவில்லை. நிலத்தில் உழைப்பாளிகள் ஆற்றிய பெரும் பங்கே தஞ்சையை நெற்களஞ்சியமாக ஆக்கியது. ஆனால் உழைப்பாளிகள் உற்பத்தியாளர்களாக பார்க்கப்படவில்லை. அவர்களை அடக்கியாண்ட பண்ணைச் சாதிக்கும்பலே 'உற்பத்தியாளர்' என்ற இடத்தையும் கைப்பற்றியிருந்தனர். அதனால்தான் பண்ணையாளக் கும்பல் தங்களை ஒருங்கிணைத்து உருவாக்கிய சங்கத்துக்கு 'நெல் உற்பத்தியாளர் சங்கம்' என்று பெயரிட்டன. அப்படியானால் உற்பத்தியில் உழைத்தவர்கள் யார்? அவர்களை அடிமைச் சாதிகளாகப் பார்த்தார்கள். சாட்டையடியும், சாணிப்பாலும் அடிமைச்சாதியாகப் பார்க்கப்பட்டவர்களுக்கு தாராளமாக வழங்கியது பண்ணைச் சாதிக் கும்பல். ஆனால் ஒரு படி நெல் கூலி உயர்த்திக்கேட்டபோது கோபம் கொண்டது அக்கும்பல். வெறியேறிய பண்ணைக் கும்பல் துப்பாக்கியால் சுட்டது, பாதுகாத்துக்கொள்ள குடிசைக்குள் புகுந்தவர்களைத்தான் நெருப்பால் சுட்டது.
இப்படுகொலையின் வரலாற்றுப்பின்னணி என்ன? வர்க்கமா? சாதியா? என்ற கேள்வி எப்போதும் எழுகின்றன. வரலாற்று அறிவோடு அனுகும்போது இக்கேள்விக்கு கிடைக்கும் பதிலென்ன?  

இந்தியாவில் பௌத்தம் பார்ப்பனியத்தால் வீழ்த்தப்பட்ட பிறகு தேசமும் அதன் வளமும் பார்ப்பனியத்தின் கட்டுக்குள்கொண்டுவரப்பட்டன. தமிழத்தில் களப்பறையர் ஆட்சிக்காலத்திற்குப் பிறகு நிலைப்பெற்ற பார்ப்பனிய சாதிய ஆதிக்கத்தை வலுப்படுத்திய அரசுகளில் சோழர் அரசு முக்கியமானது. நிலங்களெல்லாம் இந்துக்களுக்கும், இந்துக்கோயில்களுக்கும் தாரைவார்க்கப்பட்டன. இந்துக்கோயில்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட நிலங்களையும் இந்துக்களே ஆண்டானர். இந்துக்களால் ஒடுக்கப்பட்ட பூர்வ பௌத்தர்களான தலித்துகள் நிலத்தில் உழைக்கவைக்கப்பட்டனர். அதாவது பௌத்த மக்கள் பண்ணை அடிமைகளாகவும், இந்துக்கள் பண்ணையார்களாகவும் ஆக்கப்பட்டனர். இங்கே பண்ணை அடிமைகளையும் பண்ணையாளர்களையும் உருவாக்கியது உற்பத்திச் சூழலல்ல. இரண்டு மதங்களுக்கிடையேயான மோதல். பார்ப்பனியத்துக்கும் பௌத்தத்திற்குமான மோதலே இங்கு உற்பத்தி உறவுகளை தீர்மாணித்தது. ஆக, கீழ்வெண்மணியில் நடந்தது வர்க்க மோதலோ பெரியார் கூறியதுபோன்ற அரசியல் மோதலோ அல்ல. அது, சுரண்டலையும் ஆதிக்கத்தையும் அடித்தளமாகக் கொண்ட பார்ப்பனியத்துக்கும், உரிமையையும் சுதந்திரத்தையும் அடித்தளமாகக் கொண்ட பௌத்தத்திற்கும் இடையிலான போராட்டத்தின் தொடர்ச்சியேயாகும்.

(டிசம்பர் 25- வெண்மணி படுகொலை நாள்.) 

திங்கள், 23 டிசம்பர், 2024

விடுதலை 2: சில குறிப்புகள்.




ஸ்டாலின் தி

1

விடுதலை திரைப்படத்தை சுமார் 8 மணி நேர படமாக  எடுத்திருப்பதாகவும் 
(இன்னும் எடுக்கப்பட வேண்டிய காட்சிகள் இருக்கலாம்) இன்னும் இரண்டு பாகங்கள் வரும் என்றும் வெற்றி மாறன் கூறியிருக்கிறார். முழுமையான பாகங்கள் அனைத்தையும் பார்த்து விரிவாக பேசலாம் என்று நினைக்கிறேன்.
விடுதலை 2 ஆம் பாகம் பற்றி நான் சொல்ல  நினைக்கும் சில; 

அரசியல்-குறிப்பாக மாற்று அரசியல்- பார்வை கொண்டவர்களுக்கு முக்கிய வரவாக அமையும் வகையில் வந்துள்ளது விடுதலை 2 ஆம் பாகம். கடவுள், அரவிந்தன் போன்ற சில படங்களில் மட்டும் பேசப்பட்ட 'தமிழ்நாடு விடுதலைப்படை' சார்ந்த கதைக்களம் என்று பரவலாக  கூறப்படும் படம் என்பதாலும் கூடுதல் கவனத்தைப் பெற்றுள்ளது. 

படத்தின் முக்கிய பலமாக உள்ளவை இசைஞானியின் இசையும், விஜய் சேதுபதியின் தேர்ந்த நடிப்புத் திறனும். ஒளிப்பதிவும் சிறப்புதான். திரைப்படத்தை உருவாக்குவதில் வெற்றிமாறன் தேர்ந்தவர். ஆனால், முதல்பாதி திரைக்கதையை 'எடுக்கப்பட்ட காட்சிகளை' வைத்து அமைத்துக்கொண்டாரா என்று தெரியவில்லை.

இப்படம் ஜெயமோகனின் சிறுகதையை தழுவியது என்கிறார்கள். ஆனால், எல்லோரும் தமிழ்நாடு விடுதலைப் படையை ஒட்டியே இப்படத்தை பற்றி பேசுகிறோம். விடுதலைப்படையை பற்றி இவ்வளவு பேசுகிறதா  அந்த சிறுகதை என்று தெரியவில்லை. அல்லது இதுதான்(தமிழ்நாடு விடுதலைப் படை தான்) கதைக்கான உண்மையான கரு என்று இயக்குநர் உண்மையை போட்டு உடைத்கிருக்க   வேண்டும். புரட்சிகர இயக்கத்தின் வரலாறு அதற்கு நேரெதிரான நபரின் எழுத்தின் அடையாளாக   ஆகும் அபத்தத்தை படத்தைக் கொண்டாடும் இடது தோழர்கள் கூட உணர்ந்தார்களா தெரியவில்லை.   பொதுவாக, உண்மை நிகழ்வுகளின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்படும் திரைப்படங்களின் துவக்கத்தில் 'இது ஒரு கற்பனைக் கதை' என்று போடுவார்கள். விடுதலை 2 உண்மைக்கதை  என்று பேசப்படும் கற்பனைக் காட்சிகள் என்றும் கூறலாம்.  கதைக்களம், காட்சி உருவாக்கம் என 'நல்ல கற்பனை' வளம் தெரிகிறது.  சர்க்கரை ஆலை முதலாளி மகள் கம்யூனிஸ்டாக இருப்பதுவும், அவரோடு நக்சலைட் தலைவர் திருமணம் செய்வதும் பழைய கற்பனைதான் என்றாலும் காட்சி அமைப்புகளும், இசைஞானி இசையும் அந்த காதலும் ரசிக்க வைக்கிறது. 

இது போன்ற கதைக்களத்தில் வசனங்களின் பாத்திரம் முக்கியமானது. சிவப்பு மல்லியில் விஜயகாந்தும், சந்திர சேகரும் பேசும் வசனங்களும், கண் சிவந்தால் மண் சிவக்கும் பட வசனங்களும் மக்களின் பாவனையிலேயே இருக்கும்.  ஆனால், இதில்   கம்யூனிஸ்ட் கதாபாத்திரங்கள் பேசும் வசனங்கள் இடதுசாரி நூல்களை அப்படியே வாசிப்பதைக்  கேட்பதைப் போல உள்ளன. சிறந்த நடிகர்களான விஜய் சேதுபதியும் கிஷோரும் கூட பல இடங்களில் வசனங்களை பேசாமல் ஒப்பிக்கிறார்கள்.

பெருமாள் வாத்தியார் மற்றும் தோழர் TA கதாபாத்திரத்திற்கான நடிகர்களை  ஏறத்தாழ சரியாக தேர்வு செய்திருக்கிறார் இயக்குநர். ஆனால், சாரு மஜூம்தார் பாத்திரத்திற்கு அனுராக் காஷ்யப்(அவர் நல்ல நடிகர்தான் என்றாலும்) பொருத்தமில்லை. சாரு மஜூம்தார் படங்களை யாரும் வெற்றி மாறனுக்கு காட்டவில்லையோ என்று தோன்றுகிறது. நக்சல்பாரி வரலாற்றில் சாரு மஜூம்தார் அடையாளம் எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதை அறிந்தவர்களுக்கு இந்த கேள்வி எழவேச் செய்யும். 

தோழர் TA (தமிழரசன்) கதாபாத்திரம் அடுத்த பாகங்களில் நாயக பாத்திரமாக வரும் என்று நினைக்கிறேன். ஆனால், TA கதாபாத்திரத்தின் முக்கிய வாழ்க்கை நிகழ்வை-அழித்தொழித்தல் எனும் களப்பணி-  (கலிய) பெருமாள் வாங்கியார் கணக்கில் எழுதிவிட்ட பிறகு TA பாத்திரத்திற்கு என்ன செய்வார் வெற்றி மாறன்‌.ஒருவேளை கற்பனை வளம் இருக்க பயமேன் என்று நினைத்திருக்கலாம். 
பல வருடங்களாக தமிழ்நாட்டில் நிலவும் புரட்சிகர  வறட்சிக்கு சற்றே வடிகால் நீராக வந்திருக்கிறது விடுதலை 2 என்று கூறலாம். ஆனால்,  வர்க்க-மொழி இன தேசிய  அரசியலின் போதாமைகளை     புரிந்துகொள்ள  இன்னும் நிறைய உண்மைகளை பேசவேண்டும். இந்த புரிதலுடன்தான் இத்தகைய படைப்புகளை வரவேற்க வேண்டும். நானும் வரவேற்கிறேன்.

2
விடுதலை 2: சு என்னும் வாத்தியார் 


சு என்னும் சுந்தரம் நினைவு கூரத்தக்க வாத்தியார். வாத்தியார் என்றாலும்  கலியபெருமாள் புலவர் என்று அழைக்கப்பட்டாரே தவிர, வாத்தியார் சுந்தரம் தான். அவர்தான் 'வகுப்புகளை அதிகம் நடத்திய தலைமறைவு வாத்தியார்.' இதை புலவரும் ஒத்துக்கொள்ளுவார்‌.  ஆனால், சுந்தரத்தின் வரலாறு இருட்டடிப்புச் செய்யப்படுவதை 'தோழர்களே வேடிக்கை பார்க்கிறார்கள்.' சுந்தரம் என்னும் தலைமறைவு போராளிக்கு புரட்சிகர மார்க்கெட் இல்லை என்று கருகிறார்கள் போலிருக்கிறது.

தோழர் சு என்னும் சுந்தரம் அவர்கள் இயற்கை அடைந்தபோது(9/6/2017), அவரிடம் பயின்ற க.திருவள்ளுவன் முகநூலில் பதிவேற்றிய இரங்கல் செய்தி இது:


"1980. அப்போழ்து நான் சிபிஎம் கட்சியில் விவசாயப்பிரிவில் வட்டார துணைச் செயலாளராக இருந்தேன். அப்போழ்து தமிழகத்தில்  எழுந்து கொண்டிருந்த நக்ஸல்பாரி இயக்கத்தின்பால் ஆர்வம் வந்தது. நக்ஸல் தோழர்கள் தலைமறைவு வாழ்வில் இருந்த காலக்கட்டம் அது. யாரைச் சந்திப்பது, யாரிடம் பயில்வது என்ற தேடல் ஒருவரை அடையாளம் காட்டியது. அவரது பெயர்தான் அறிமுகமானதே தவிர அவரை சந்திக்க முடியவில்லை. சுமார் மூன்று மாதங்கள் தேடி அலைந்து அவரைக் கண்டடைந்தேன். அவர்தான் தோழர் சு என்கிற சுந்தரம்.  எளிமையான தோற்றம். மக்கள் மொழியில் அரசியல். மக்கள் கொடுப்பதே உணவு. இதுதான் அவர் தேர்ந்தெடுத்த பாதை. அவரிடம் பயின்றுதான் நக்ஸல் அமைப்பில் நான் செயல் பட்டேன். காலம் ஓடியது. அவருக்கு தமிழ்தேசியப் பார்வையும் எனக்கு தலித்திய பார்வையும் கிடைக்க அவரவர் பாதையில் பயணித்தோம். அரசியல் விமர்சனங்களைக் கடந்து அவர் நல்ல மனிதர். தன்னலம் இல்லாதவர். அர்ப்பணிப்பு சிந்தனை உள்ளவர். அவரிடமும் அவரைப் போன்றவர்களிடமும்தான் அர்ப்பணிப்பு சிந்தனையை நான் கற்றுக் கொண்டேன்.  அதுதான் என்னை இன்னமும் இயக்கிக் கொண்டுமிருக்கிறது."

3
'விடுதலை 2: ஏ.எம்.கே. எனும் வாத்தியார்.


விடுதலை 2 திரைப்படத்தில்,  நடிகர் கிஷோர் ஏற்ற  கதாபாத்திரம் 'தோழர் கே.கே.'  வாத்தியாருக்கு வாத்தியாராக காட்டப்படும்  இக்கதாபாத்கிரம்  ஏ.எம்.கே என்று அழைக்கப்பட்ட தோழர் ஏ.எம்.கோதண்டராமன் அவர்களை சார்ந்திருக்கும். அன்றைய காலத்தில் தமிழ்நாட்டில் ஆழமாக மார்க்ஸியத்தை கற்றவரான கோதண்டராமன் வேலூர் மாவட்டம், ஆரணி அருகே உள்ள ஆணைமல்லூர் ஊரில் நிலவுடைமை சாதி  குடும்பத்தில் பிறந்தவர். இளநிலை பட்டமும் சட்டப் படிப்பும் படித்தவர். இளமையிலேயே பெரியாரின் இயக்கத்தில் ஆர்வம் கொண்டாலும், அவருடைய  வேட்கையால்  இடதுசாரியாக உருவானவர். இந்திய கம்யூனிஸ்டு கட்சியிலும் பின்னர் அதிலிருந்து உருவான மார்க்ஸிஸ்ட் கட்சியிலும் இயங்கினார். விரைவிலேயே வழக்கறிஞராகவும் உருவானார். மோகன் குமாரமங்கலத்தின் வழிகாட்டுதலில் வழக்கறிஞராக இருந்து தொழிற்சங்க வழக்குகளை நடத்தினார். அதுவே அவரை தொழிற்சங்கவாதியாகவும் ஆக்கியது. தொழிற்சங்க தலைவராக அவர் உருவெடுத்த காலத்தில் நக்சலைட் பாதை உருவானது.  கோதண்டராமன் அதில் தம்முடைய பயணத்தை துவக்கினார். 'மக்கள் யுத்தக் குழு'வில் தலைமை பாத்திரம் வகித்த அவர் ஐந்தாண்டு சிறை தண்டனையும் பெற்றவர். நீதிமன்றத்தில் வாதாட மாட்டோம், சிறையை(அதன் கட்டுப்பாட்டை) உடைத்தே வெளியே வருவோம் என்று நக்சல்கள் இருந்த போது, சட்டரீதியாக நீதிமன்றத்தில் வழக்காடுவதை  பின்பற்றினார். அதன் பிறகே நீதிமன்றங்களுக்கு சென்று 'காவல் துறை நெருக்கடிகளை' தோழர்கள் சமாளிக்க முடிந்தது. உண்மையில் தோழர்  கோதண்டராமன் 'தீவிரவாத கம்யூனிஸ்ட்' ஆக பார்க்ப்பட்டாலும்  அழித்தொழிப்பு அரசியலை அவர் விரும்பவில்லை. மக்களை திரட்டி நடத்தப்படும் புரட்சியே வழி என்பதே அவருடைய வழி. அதையே தம்முடைய அரசியல் மாணவர்களுக்கும் போதித்தார்.பின்னாளில்  தலித் அரசியல் களத்தில் முக்கிய பங்கெடுத்த க.திருவள்ளுவன், இடதுசாரிய  களத்தில் நின்ற கோவை ஈஸ்வரன், கருத்தியல் மற்றும் மனித உரிமை களத்தில் நின்ற  பேரா.அ.மார்க்ஸ், 
பேரா.கல்யாணி, ரவிக்குமார்  போன்றவர்கள்  ஒரு காலத்தில் கோதண்டராமனின் தலைமையில்  பயணித்தவர்கள்தான். அவரிடமிருந்து விலகி  அவரவரின் சிந்தனைக்கேற்ற  பாதையில் பயணித்த இவர்களில் பலரும் அவர்மீதான  மதிப்பையும் அன்பையும் எப்போதும் விடவில்லை. ஆனால், மக்கள் யுத்தக் குழுவிலிருந்து வெளியேறிய 'தனித் தமிழ்நாடு ' அரசியல் நோக்கர்கள் பலர், தெலுங்கை தாய்மொழியாக கொண்ட அவரை  மொழிசார்ந்து  வெறுத்தனர்.  அவருடைய அர்ப்பணிப்பும் வர்க்க விடுதலை சிந்தனையும் கணக்கில் கொள்ளுவதைவிட அவரை 'தேசிய இன விரோதியாகவே' பலர் பார்த்தனர். விடுதலை 2 திரைப்படத்தில் வரும் கே.கே.கதாபாத்திரம் கூட தமிழை 'வேறொரு மொழிக்காரர்' பேசுவதை போல பேசுவதை கவனிக்க முடியும்.

4
விடுதலை 2 -மூத்த வாத்தியார் அயோத்திதாசர்.

விடுதலை போன்ற இடதுசாரிய கதைக்களம் சார்ந்த திரைப்படங்களில் மார்க்ஸ், ஏங்கெல்ஸ், லெனின், ஸ்டாலின் போன்றவர்களின் படங்கள் காட்டப்படுவது இயல்பானது. அண்ணல் அம்பேத்கர் படத்தைக் கூட காட்டுவது அரிது. ஆனால், விடுதலை 2 ஆம் பாகம் திரைப்படத்தின் ஒரு காட்சியில் (கே.கே.கொல்லப்பட்ட பிறகு நடக்கும் ஒரு ஆலோசனைக் காட்சி) பண்டிதர் அயோத்திதாசர் படம் சுழற்றில் இருப்பது காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருக்கும். தமிழ்நாடு விடுதலைப் படையினர் அவரை அந்தளவுக்கு அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்பதுதான் எதார்த்தம். அறிந்தே இருந்தாலும் அவருடைய படத்தை 'இயக்க அலுவகத்தில் வைக்க வாய்ப்பேயில்லை. பொதுவாக முண்டாசு பாரதியை பிடித்த அளவுக்கு முண்டாசு கட்டிய பண்டிதரை பிடிக்காது நம் இடது தோழர்களுக்கு. அதிலும் அன்றைய காலகட்டத்தில் ஆயுத அரசியல் பேசுபவர்களை கடந்து எவரையும் ஏற்பதில்லை.  ஆனாலும் வெற்றி மாறன் பண்டிதர் படத்தை பயன்படுத்த இரண்டு காரணங்கள் இருப்பதாக தெரிகிறது. ஒன்று, 'தமிழன்' என்னும் அடையாளத்தை முன்னெடுத்த முன்னோடியாக பண்டிதர் அயோத்திதாசர் இருக்கிறார். குறிப்பாக, 'சாதியற்றத் தமிழன்' என்பது அவருடைய முன்னெடுப்புகளில் ஒன்று. தமிழரசன் அவர்களும் சாதியற்ற தமிழர் என்பதை அவருடைய கோணத்தில் முன்வைத்தார். அதை அவருடன் பயணித்தவர்கள் எந்தளவுக்கு மனப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொண்டார்கள் என்கிற கேள்வியை காலம் உருவாக்கியிருந்தாலும் தமிழரசனுக்கு 'சாதியற்ற தமிழன்' என்பதே நோக்கமாக இருந்தது என்பது உண்மைதான். சாதியற்ற தமிழர் என்பதை அடைவதற்கான  வழியாக பௌத்த அறத்தை பண்டிதர் அயோத்திதாசர் முன்வைத்தார், இடதுசாரிய புரட்சியை தமிழரசன் முன்வைத்தார் என்பதுதான் அடிப்படை வேறுபாடு. இவ்வேறுபாட்டை கடந்து  'சாதியற்ற தமிழர் கோட்பாட்டுக்கு தமிழரசன் குழுவினருக்கு முன்னோடியாக பண்டிதர் அயோத்திதாசரை  சத்தமில்லாமல் முன்வைத்துள்ளார் வெற்றி மாறன்' என்பதைத்தான் அக்காட்சி உணர்த்துகிறது. அடுத்து, விடுதலைப் படையில் தலித்துகளின் பங்களிப்பு இருந்ததை சுட்டிக்காட்டும் வகையிலும் அக்காட்சி பிரதிநிதித்துவம் செய்யப்பட்டுள்ளது.


கே.பி.எஸ்.மணி என்கிற பூர்வகுடி ஆளுமை.

ஸ்டாலின் தி  சேரி மக்களால், மாவீரர் K.B.S. மணி என்று அழைக்கப்பட்டவர், தலைவர் கதிர்வேல் பால சுப்பிரமணி அவர்கள் ஆவார். முன்னாள் ர...